திருட்டு 117 - இதயம் விழிப்பாளோ ?




மூளை

வருத்தப்படுகிறது


இதயம்

தூங்குகிறது

என்று


உயிர் கொடுத்தவள்

வாழ விழி கொடுத்தவள்

சோர்வாய்

தலை சாய்த்துத்

தூங்குகிறாள்


எழும்ப வலு இன்றி

பொறுப்புகளின் சுமையை

மூளையிடம்

கொடுத்துவிட்டு


தன்

பதவியை

ராஜினாமா செய்துவிட்டு

தூங்குகிறாள்


மூளை

நடத்தும்

வாழ்க்கை ஓட்டம்

தொடர்கிறது

நடை பிணமாய்




மனிதன் ரோபோவாக

ரோபோ மனிதனாக



இதயம் விழிப்பாளோ ?



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

திருட்டு 87 - மரணம் ஒரு ஊமைக் குசும்பன் !

Image
மரணம் ஒரு ஊமைக் குசும்பன் ! சொல்லாமல் கொள்ளாமல் உயிரை வெல்லாமல் போகாதக் கொடூரக் குசும்பன்! கடவுளைக் கண்டு பயமில்லை எனக்கு நாத்திகம் சுவாசிப்பதால் ! மரணத்தைப் பார்த்தோ தினம் அஞ்சுகிறேன் ! காற்றைச் சுவாசிப்பதால் ! எந்நேரமும் குசும்பன் அதைப்பறிக்க முனைவான் என்பதால் ! என் வாழ்வின் கடன் நிமிடங்கள் வெட்டியாக வெட்டியானுக்கு இரையாகும் என்று அஞ்சுகிறேன் ! இந்தக்  குட்டி வாழ்க்கையில் வெட்டி நிமிடங்களை வெறுக்கிறேன் கவிதையாய் அதைச்  செதுக்க முனைகிறேன் மரணம் ஒரு ஊமைக் குசும்பன் ! என்னையும் கவிதை எழுத வைத்துவிட்டான் !
திருடுக >>

திருட்டு 83 - நட்சத்திரங்கள் சேகரிக்க !

Image
தோல்விகளின் தோள்களில் தலைசாய்த்துப்  பழகிவிட்டது மனச்சோர்வின் ஓரங்களில் கிடந்துருண்டு அலுத்துவிட்டது எதிர்பார்ப்புகளின் எதிரிகளை எதிர்த்து நின்று களைத்துவிட்டது மனஇறுக்கத்தின் நெரிசலில் நசுங்கி நின்று வெறுத்துவிட்டது வாழ்வின் வெறுமை வெல்ல சாவில் நிறைவைத் தேடி நடந்தான் நம்பிக்கையின் குரல் கேட்டது 'இன்னொரு முறை வா நட்சத்திரங்கள் சேகரிக்க' என்றது 'தேடிய பொருள் கிடைக்காமல் வாடியது போதும் புது பொருள்கள் நீயே படைப்பாய்' என்றது கண்ணீர்த் துளிகளில் வெளிச்சத்தின் பிரதிபலிப்பு தெரிந்தது தோல்வியின் தோள்களை விலக்கி நம்பிக்கையின் கைகளைப்  பிடித்தான் மனச்சோர்வின் இருளறையில் ஜன்னலைத் திறந்தான் எதிர்பார்ப்பின் எதிரிகளை புன்முறுவலோடு நகைத்தான் முன்னோக்கி நடந்தான்! மனஇறுக்கத்தின் பிடிகளை விலக்கி , நட்சத்திரங்கள் சேகரிக்க !
திருடுக >>